به گزارش پایگاه خبری یئنی تبریز در سال ۸۸، به پیشنهاد اسفندیار رحیم مشایی دستیار ویژه رییس جمهور ، رئیس و برخی استادان و اعضای هیئت علمی دانشگاه تهران در دیدار با رهبر معظم انقلاب از ایشان خواستار شدند تا مدرک دکتری افتخاری دانشگاه تهران را پذیرا شوند ، اما حضرت آیت الله خامنه ای با تشکر فراوان از این پیشنهاد گفتند: “این مسئله و ابراز محبت دانشگاهیان برای بنده افتخار است اما از پذیرش آن معذورم و اگر خدای کریم کمک کند به همان میثاق طلبگی متعهد و پایبند خواهم بود.”

صاحبنظران دانشگاهی معتقدند رهبر انقلاب رد این پیشنهاد را به فرصتی تبدیل کردند تا بار دیگر اساتید و نخبگان دانشگاهی را به اهمیت تعهد به “میثاق طلبگی” ، فضیلت علم آموزی و نفی مدرک گرایی توصیه نمایند.

سید مهدی قمصری عضو هیئت رئیسه دانشگاه تهران درباره سابقه تصمیم دانشگاه تهران برای اعطای دکتری افتخاری به رهبر معظم انقلاب گفت: زمانی که بحث ملاقات اعضای هیئت علمی دانشگاه تهران با مقام معظم رهبری مطرح شد موضوع اعطای دکتری افتخاری به ایشان نیز مورد بحث قرار گرفت. البته یک عده مخالف این موضوع بودند زیرا همگان اذعان دارند که ایشان به لحاظ تبحر در رشته ها و علوم مختلف و جایگاه بلندی که به لحاظ رهبری فکری و استراتژیک نظام دارند ، شان و مقام ایشان اجل از “مدرک دکتری” است.

وی افزود: در عین حال موافقین اعطای دکتری افتخاری به حضرت آیت الله خامنه ای نیز استدلالشان این بود که پذیرش دکتری دانشگاه تهران توسط ایشان افتخاری برای دانشگاه تهران است اگرچه احتمال عدم پذیرش هم ازسوی ایشان متصور بود…

دکتر عاملی از اساتید دانشگاه تهران گفت؛ رفتار رهبر معظم انقلاب دو پیام عمده دارد: یکی اینکه حوزه های علمیه اصالتشان به تعالیم و مدارج حوزوی است و نیازی نیست که حوزه به دنبال مدرک دکتری باشد. و پیام دوم برای مجریان نیز می تواند ناظر بر اقدامی باشد که این روزها باب شده افرادی که کار اجرایی می کنند به نوعی مدرک دکتری بگیرند [و یا حتما دکتر باشند]

آقای قرائتی نیز در مراسم نکو داشت شان در صداوسیما، از تب مدرک گرایی و دادن عناوین و القاب غیر واقعی در بین روحانیون به شدت انتقاد کرد و افزود؛[این روزها که برخی روحانیون صاحب منصب اصرار و علاقه دارند پیشوند اسم شأن حتما عنوان دکتری داشته باشند] و اینکه در بین دانشگاهیان دکتر و مهندس باب شده ، دلیل مناسبی برای و بخشش القاب و عناوینی چون آیت الله و.. در بین روحانیون نمی‌تواند باشد…
البته این نوشته شامل آن دسته از روحانیونی که برابر مقررات وزارت علوم با پشت سر گذاشتن مراحل علمی ، در رشته تخصصی خاصی موفق به اخذ مدارک دانشگاهی میشوند نیست بلکه با کسانی است که به زعم و تصور خود با معادل گیری سطح حوزه ، خود را هم سطح و هم تراز فلان پایه علمی می بینند .
باید توجه کرد که این نوع مقایسه در حقیقت خود کم بینی و پایین آوردن سطح علمی و جایگاه حوزه های علمیه می باشد. .آیا تاکنون یک استاد دانشگاه دیده آید که سطح علمی خود را هم ردیف با فلان پایه حوزوی قیاس کرده و بگوید؛ من حجه الاسلام والمسلمین دکتر فلانی و یا آیه الله دکتر فلانی هستم …!

صاحبنظران دانشگاهی معتقدند رهبر انقلاب رد این پیشنهاد را به فرصتی تبدیل کردند تا بار دیگر اساتید و نخبگان دانشگاهی را به اهمیت تعهد به “میثاق طلبگی” ، فضیلت علم آموزی و نفی مدرک گرایی توصیه نمایند.

سید مهدی قمصری عضو هیئت رئیسه دانشگاه تهران درباره سابقه تصمیم دانشگاه تهران برای اعطای دکتری افتخاری به رهبر معظم انقلاب گفت: زمانی که بحث ملاقات اعضای هیئت علمی دانشگاه تهران با مقام معظم رهبری مطرح شد موضوع اعطای دکتری افتخاری به ایشان نیز مورد بحث قرار گرفت. البته یک عده مخالف این موضوع بودند زیرا همگان اذعان دارند که ایشان به لحاظ تبحر در رشته ها و علوم مختلف و جایگاه بلندی که به لحاظ رهبری فکری و استراتژیک نظام دارند ، شان و مقام ایشان اجل از “مدرک دکتری” است.

وی افزود: در عین حال موافقین اعطای دکتری افتخاری به حضرت آیت الله خامنه ای نیز استدلالشان این بود که پذیرش دکتری دانشگاه تهران توسط ایشان افتخاری برای دانشگاه تهران است اگرچه احتمال عدم پذیرش هم ازسوی ایشان متصور بود…
دکتر عاملی از اساتید دانشگاه تهران گفت؛ رفتار رهبر معظم انقلاب دو پیام عمده دارد: یکی اینکه حوزه های علمیه اصالتشان به تعالیم و مدارج حوزوی است و نیازی نیست که حوزه به دنبال مدرک دکتری باشد. و پیام دوم برای مجریان نیز می تواند ناظر بر اقدامی باشد که این روزها باب شده افرادی که کار اجرایی می کنند به نوعی مدرک دکتری بگیرند [و یا حتما دکتر باشند]

آقای قرائتی نیز در مراسم نکو داشت شان در صداوسیما، از تب مدرک گرایی و دادن عناوین و القاب غیر واقعی در بین روحانیون به شدت انتقاد کرد و افزود؛[این روزها که برخی روحانیون صاحب منصب اصرار و علاقه دارند پیشوند اسم شأن حتما عنوان دکتری داشته باشند] و اینکه در بین دانشگاهیان دکتر و مهندس باب شده ، دلیل مناسبی برای و بخشش القاب و عناوینی چون آیت الله و.. در بین روحانیون نمی‌تواند باشد…
البته این نوشته شامل آن دسته از روحانیونی که برابر مقررات وزارت علوم با پشت سر گذاشتن مراحل علمی ، در رشته تخصصی خاصی موفق به اخذ مدارک دانشگاهی میشوند نیست بلکه با کسانی است که به زعم و تصور خود با معادل گیری سطح حوزه ، خود را هم سطح و هم تراز فلان پایه علمی می بینند .
باید توجه کرد که این نوع مقایسه در حقیقت خود کم بینی و پایین آوردن سطح علمی و جایگاه حوزه های علمیه می باشد. .آیا تاکنون یک استاد دانشگاه دیده آید که سطح علمی خود را هم ردیف با فلان پایه حوزوی قیاس کرده و بگوید؛ من حجه الاسلام والمسلمین دکتر فلانی و یا آیه الله دکتر فلانی هستم …!