صحن شورا تبدیل به محل نصب بنر و شب نامه و میدان مسابقه و کَل کَل های بچگانه نشود و بدانند که هر نوع رفتار و لج بازی که به ضرر منافع مردم شهر تمام شود، ضایع کردن حق الناس بوده و موجب ضمان خواهد بود و روز قیامت باید پاسخ داده شود .
پایان سخن اینکه ؛ شورا نشینان با انتخاب اصلح ریاست شورا، با دست رد زدن به خود تکلیف پندارانی که بدون تخصص لازم برای ریاست آستین بالا زده اند، نسبت به اصلاح مسیر خسارت بار فعلی اقدام کنند.

به گزارش پایگاه خبری یئنی تبریز: جایگاه شورای شهر در اداره امور شهری بسیار حساس و مهم است . زیرا این شورا به عبارتی پارلمان و مجلس شورای یک شهر محسوب می‌شود.

بدیهی است وجود متخصصان شهری اعم از: معماران و به خصوص شهرسازان، جامعه‌ شناسان، اقتصاددانان و سایر متخصصان دیگر حوزه‌های شهری، به صورت متوازن در شورای شهر که باید همه امور یک شهر بزرگ را شناسایی، اداره و راهبری کنند، بسیار مهم و لازم است.
اما باید توجه داشت یک شهر بزرگ مسلما دارای امور، مشکلات و مسائل، ویژگی‌ها و محتوای بسیار پیچیده، ویژه و خاص است و اداره امور روزمره و توسعه آتی (کالبدی و اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی … ) شهرها را نمی‌توان به دست افراد غیرمتخصص و بی اطلاع سپرد و شهر را به صورت هیئتی و غیر علمی اداره کرد چرا که سرنوشت ده‌ها و صدها سال یک شهر و میلیون‌ها شهروند آن تحت تاثیر تصمیمات و اقدامات شورای شهر خواهد بود.

در باره قصه پر غصه ترکیب و تخصص شورای ششم تبریز حرف های زیادی توسط مطلعین و صاحب نظران در زمان انتخابات و بعد از آن گفته شده.
اینکه آیا این ترکیب همان چیزی است که مد نظر موکلین بوده یا نه؟
چرا با وجود الکترونیکی شدن بخشی از روند انتخابات، اعلام منتخبین یک هفته و بیشتر به طول انجامید؟
چرا به شکایت همه شاکیان رسیدگی نشد؟
چرا افرادی که مشکل قانونی و پرونده قضایی مفتوح داشتند بدون توجه به افکار عمومی و با حمایت پدر خوانده ها صلاحیت گرفتند و در انتخابات کاندیدا شدند و…!!همگی مواردی هستند که باعث تشکیک و تردید در سلامت انتخابات شد و شد این ترکیب!

به تصریح صاحب نظران امور شهری و مشاهدات روز مره و میدانی شهروندان ، شورای ششم تبریز اگر نگوییم یکی از ضعیف ترین شوراهای شهری در طول شش دوره خود بوده ، اما کم فروغتر از شوراهای قبل و شوراهای سایر کلان شهرهاست و در مواردی حاشیه ها بر متن غلبه کرده است.

قطع و یقین، یکی از آیتم های اصلی و موثر در عملکرد سلبی یا ایجابی شورا، ریاست شورای شهر و کمیسیون های آن است. صرف اینکه افرادی به دلیل سابقه فعالیـت‌ های اجتماعی و سیاسی،رسانه ای،حرفه ای و یا ملبس و منتسب بودن به یک جامه و جامعه خاص، محبوبیت و معروفیت در میان مردم کسب کرده باشند، نمی‌تواند دلیل لازم و کافی و موجهی برای ریاست شورای شهر باشد. آنهم در این برهه خاص که سر تبریز در قیاس با سایر کلان شهرها در مدار و روند پر شتاب عمران و آبادانی و جذب سرمایه گذاری بی کلاه مانده است.

حداقل انتظار از اعضای شورا این است، با احترام به رای و مطالبات مردمی، ریل گذاری برای طراحی و ایجاد زیر ساخت ها، توجه به عمران و آبادانی و اقتصاد شهری را فدای بازی های سیاسی و گروهی نکنند و گرو‌کشی های سیاسی و جناحی و اقلیت و اکثریت را کنار بگذارند و فقط به فکر پیشرفت شهر باشند.

تریبون شورا نباید تبدیل به منبر وعظ و خطابه و منازعات و مجادلات بیهوده شود!

صحن شورا تبدیل به محل نصب بنر و شب نامه و میدان مسابقه و کَل کَل های بچگانه نشود و بدانند که هر نوع رفتار و لج بازی که به ضرر منافع مردم شهر تمام شود، ضایع کردن حق الناس بوده و موجب ضمان خواهد بود و روز قیامت باید پاسخ داده شود .


پایان سخن اینکه ؛ شورا نشینان با انتخاب اصلح ریاست شورا، با دست رد زدن به خود تکلیف پندارانی که بدون تخصص لازم برای ریاست آستین بالا زده اند، نسبت به اصلاح مسیر خسارت بار فعلی اقدام کنند.