تبریزی که روزگاری آن را با یادواره تئاتر هفدهم شهریور دراوایل دهه شصت میشناسند خود جریان ساز تئاتر انقلاب و دفاع مقدس در کشور بود.تئاتر دفاع مقدس در شهر تبریز سابقه ای طولانی دارد. از سال1360 الی 1364 یادواره ارزشی شهدای 17 شهریور در تبریز برگزار می شد که برگزاری این یادواره باعث تشکیل گروه هایی شد که این گروه ها تا به امروز در زمینه دفاع مقدس فعالیت دارند. دهه شصت اساتیدی همچون علیرضا لطف خدایی ،مهدی لزیری ،حسن نجفی ودر دهه هفتاد استاد یعقوب صدیق جمالی شعله های این تئاتر رادرتبریز پرفروغ نگه داشتند .اکنون در دهه هزارو چهارصد مواجهیم با کم فروغ شدن این ژانر درمیان سایرژانرها ی تئاتری درشهر تبریز که مطمئنا دلایل متعددی دارد از نگاههای کلیشه ای متولیان دفاع مقدس به این موضوع وعدم حمایت های همه جانبه مالی تا نگاه‌های سطحی عزیزان هنرمند وعدم تولید متن هایی دراماتیک و فنی با پشتوانه پژوهشی مناسب و…. میتوان از دلایل عقب ماندگی تئاتر انقلاب و مقاومت از سایر تولیدات تئاتر ی این شهر جریان ساز دانست.

بی شک تولید این نوع تئاتر به شناخت کافی و بررسی دقیق تاریخ این امر عظیم را میطلبد و نویسندگانی چیره دست آشنا با ادبیات نمایشی که بتوانند شخصیت های ماندگار از این حماسه عظیم را خلق نمایند.درادامه نیز گروههایی از هنرمندان اعم از کارگردان ،بازیگر ،طراح دکور وسایر هنرمندان این رشته .باید حضور داشته باشند تا متن های نوشته شده را روی صحنه ببرند وازآنها مهمتر حضور مخاطبینی که با حمایت های خود وپر کردن سالنها انگیزه بخش هنرمندان در این چرخه تولید باشند.به نظر می‌رسد در شرایط فعلی تئاتر تبریز رسیدن به این مهم بسیار همت بالایی میطلبد که عده ای از مدیران فرهنگی شهر که ردیف بودجه هایی در اختیار دارند بصورت جهادی وارد گود شده و هنرمندان نخبه ای را گرد خود جمع نموده وباحمایت ویژه فضا را برای این عزیزان مهیا کرده و به رونق این امر بیفزایند وگرنه باعث فراموشی نسل جدید از زوایای گوناگون تاریخ انقلاب و دفاع مقدس و حماسه های عظیم رخداده در این جغرافیا خواهند بود.

سعید رضانژاد /مهر۱۴۰۴