یکی از مطالبی که این روز ها دست به دست می شود این است که شمر از جانبازان جنگ صفین و شیعیان امیرالمومنین بوده و بارها به حج رفته بود و از بس نماز خوانده بود پیشانی و زانوهایش پینه بسته بود و تمام تلاش نویسنده و گوینده مطلب این است که می خواهد طوری القا کند که آری امام حسین علیه السلام را شیعیان کشتند پس آی شیعیان مواظب باشید شمر نشوید!!!
مطلب از 5 جهت مورد بررسی ست
تولد شمر
قبل از جنگ صفین
حضور در جنگ صفین
جانبازی در جنگ صفین
بعد از جنگ صفی

1)تولد شمر از طریق زنا
در نحوه زنا زادگى وى نقل شده که روزى مادر شمر که زن بزچرانى بود و در بیابان به کار خود مشغول بود ، از چوپانى که از کنار او مى‌گذشت ، تقاضاى آب کرد تا با آن رفع عطش کند . چوپان تقاضاى شیطانى خود را شرط دادن آب قرار داد و مادر شمر نیز پذیرفت و از این طریق ، نطفه شمر منعقد شد! بحارالانوار ج 45 ص 5

و به این دلیل بود که در کربلا هم امام حسین علیه السلام شمر را پسر زن بز چران خطاب کرد و هم زهیر بن قین علیه السلام خطاب به شمر گفت:ای فرزند زنی که بر پاشنه پایش ادرار می کند(استعاره از زنی که در سن کم زنا کرده)

2)شمر قبل از جنگ صفین
شمر از قبیله ی هوازن بود که پدرش و قبیله اش مسلمان نمی شدند تا وقتی که از مسلمانان شکست خوردند و بعد اسلام آوردند!

3)حضور شمر در جنگ صفین
حضور شمر در جنگ صفین به همراه قبیله اش هوازن و تیره اش بنی ضباب در جبهه ی امیرالمومنین علیه السلام قطعی ست اما مساله انگیزه ی حضور اوست!
در زمان جنگ صفین،شمر از بزرگان قبیله ی خودش نبوده و به دستور بزرگان قبیله خودش که تصمیم گرفته اند در لشکر امیرالمومنین باشند،بر مبنای سنت قبیله گرایی مانند سایر مردان قبیله اش در جبهه ی امیرالمومنین علیه السلام قرار گرفته و با انگیزه های قومی قبیله ای در جنگ حضور داشته است.
شاید برای تان سوال باشد که مگر می شود؟
که باید گفت بله در عرب آن روز ها سنت قبیله گرایی رواج زیادی داشته و نمونه اش شخصی به اسم قزمان بن حارث از افراد حاضر در جبهه رسول خدا در جنگ اُحد بود که وقتی در جنگ جراحت دید و در حال مرگ بود اطرافیانش گفتند:
(ای قزمان تو امروز به امتحان و بلای سختی گرفتار شدی بنابراین بشارت باد تو را شهادت و باغ بهشت بر تو گوارا باد)
قزمان جواب داد:
باغی از بهشت؟ لب فرو بندید، شما گمان کرده اید که من به خاطر اسلام جنگیدم؟
نه.چنین نیست.من تنها برای قبیله ام و خویشاوندانم جنگیدم.
قزمان این را گفت و برای رهایی از رنج جراحت با بریدن رگهای پشت آرنج دست خود،خودکشی کرد.و رسول خدا گفت او از اهل جهنم است.

4)جانبازی شمر در جنگ صفین
روایت طبری و نصر بن مزاحم از شمشیر خوردن صورت شمر در جنگ صفین قابل استناد نیست.زیرا روایت طبری مستقل نیست و همان روایت نصر بن مزاحم است پس این روایت خبر واحد است و راوی خبر واحد جانبازی شمر اشخاصی هستند که یکی در کارنامه اش نوکری یزید را کرده است و دیگری نوکری خاندان عمر را.
و برای شیعیان این روایات قابل پذیرش نیست.
حتی در صورت پذیرش اینکه شمر در جنگ صفین جانباز شده باید بگوییم او جانباز سنت و دستور بزرگان قبیله خودش شده نه جانباز راه امام معصوم علیه السلام.

در پژوهش‌های  اخیر که پیرامون اصحاب امیرمؤمنان(ع) انجام شده است، نام أدهم‏‌بن‏ محرزبن أسید الباهلی نیز به چشم می‌خورد که از اصحاب علی(ع) برشمارده شده که در زمرۀ معمّرین (کسی که عمری طولانی داشته) بوده به‌طوری که وفات وی بین سال‌های 86 تا 90 هجری دانسته شده است و با صراحت سخن از همراهی وی با امیرمؤمنان در نبرد صفین در سال 37 هجری به میان آمده است (التبیین فی أصحاب الإمام أمیرالمؤمنین علیه السلام و الرواه عنه، ج‏1، ص31). بنابر قراینی که اقامه شد چنین استنباط می‌گردد که ادهم‌بن محرز، همان فردی که در صفین پیشانی شمربن ذی‌الجوشن را مجروح کرد، در سپاه علی(ع) بوده است، ازاین‌رو لاجرم شمر در سپاه مقابل او قرار داشته که به هماوردی با ادهم اهتمام می‌نماید، بنابراین سپاه مقابلِ لشکر امام علی در نبرد صفین، سپاه معاویه بوده است و به‌تبع نتیجه‌ای که از کنار هم نهادن گزاره‌های فوق برمی‌آید حضور شمر در سپاه معاویه در نبرد صفین بوده است که اتفاقاً در برابر اصحاب امیرمؤمنان صف‌آرایی نموده است، پس گزارۀ “شمر جانباز جنگ صفین” درست است اما نه آن‌طوری که برداشت شده و در محافل متعدد بازگویه می‌گردد، بلکه شمر در سپاه معاویه مجروح شده است نه سپاه علی(ع).

5)شمر بعد از جنگ صفین
شمر بعد از صفین با معاویه بیعت کرد.در صورتی که بعد از صفین افراد دو دسته شدند یا به امیرالمومنین علیه السلام وفادار ماندند یا به خوارج پیوستند و هم با امیرالمومنین و هم با معاویه دشمنی کردند.اما شمر راه سوم را انتخاب کرد و با معاویه بیعت کرد و مامور شد که شیعیان را بکشد که نمونه بارز آن کشتن حجر بن عدی بود تا نشان دهد که از سر محبت به علی علیه السلام در صفین حضور نداشته!و بعدها هم که ماجرای کربلا را به وجود آورد

از تمام این مطالب اثبات می شود که شمر نه تنها شیعه و از جانبازان صفین نیست بلکه زنازاده ایست که از تولد تا مرگ دشمنی اهل بیت علیهم السلام را داشته است.و حج رفتن و نماز خواندن به تنهایی دلیل بر عاقبت به خیری نیست و حرامزاده ترین های تاریخ مانند شمر هم اهل نماز و حج بوده اند و آن چه مهم است ولایت اهل بیت علیهم السلام است.و هیچ شیعه ای حاضر نیست امامش را بکشد و تمام دشمنان در کربلا غیر شیعه بودند.

✍️: حجه الاسلام احد امیر خانی