بعد از اتمام جنگ تحمیلی و شروع دوران سازندگی و ریاست جمهوری هاشمی رفسنجانی ، آذربایجان شرقی بویژه تبریز ،هنوز جایگاه واقعی خودش در حوزه های عمرانی و اقتصادی خودشان را باز نیافته بود.

سفر اول هاشمی رفسنجانی به دلایل مختلف به آذربایجان شرقی و تبریز با استقبال چندانی از سوی مردم مواجه نشد و روایت می کنند که او از این بی عنایتی دلخور گردید و حتی نقل می کنند که او از تبریز با نامی تحقیر کننده ( ده بزرگ ) یاد کرده است.

اما علی عبدالعلی زاده که دو دوره نماینده ارومیه در مجلس بود و برای ورود به مجلس چهارم رد صلاحیت شد، با حکم وزیر کشور سکاندار استانداری آذربایجان شرقی شد و شروع مسیولیت وی مصادف بود با حضور عبدالمحمد رئوفی نژاد کرمانی الاصل به عنوان فرمانده س.پاه عاشورا که با موافقت وی درویش زاده از جهاد خودکفایی س.پاه به کلید داری بلدیه تبریز رسید و بدین سان این سه تن با همراهی و مدیریت جهادی خود سرمنشا خیلی از اقدامات شگرف اقتصادی و عمرانی … گردیدند.

در همین ایام سفر دوم هاشمی رفسنجانی به این خطه از کشور صورت گرفت و اینبار بر خلاف قبل، مردم استقبال خوبی از وی کردند و سبب شد تا او بارها زبان به تمجید از آذربایجان و تبریز و مردمش باز کند. حتی نقل می کنند که رضایت او از این استقبال و خونگرمی مردم آذربایجان سبب شد تا اعتبارات بیشتری برای فعالیت های اقتصادی و عمرانی آذربایجان شرقی اختصاص یابد. تا جایی که یکی از جملات و تعابیر هاشمی رفسنجانی از توصیف تبریز تا مدتی قبل بر پیشانی قدیمی ترین زیرگذرهای تبریز نقش بسته بود: «تبریز شهر بزرگ و زیبایی می شود مخصوصا با این خیابان ها و زیرگذرها …» . اشاره هاشمی به اوج گیری فعالیت های عمرانی و اقتصادی در این شهر بود…

هر چند که بعد از دوران سازندگی و دولت های مختلف ، بویژه دولت نهم و دهم و با حضور والیان مختلف، خدمات قابل توجهی به استان شد ، اما هنوز هم مردم تبریز و آذربایجان از خدمات بی نظیر علی عبدالعلی زاده، استاندار وقت آذربایجان شرقی درویش زاده، شهردار اسبق تبریز، رئوفی نژاد فرمانده سپاه ، آیت الله مجتهد شبستری نماینده مقام معظم رهبری و جمع دیگری از نمایندگان وقت مجلس شورای اسلامی از جمله مرحوم جبارزاده ، به عنوان دوران طلایی و شکوفایی اقتصاد و صنعت آذربایجان یاد می کنند.
دورانی که خیلی ها معتقدند تاکنون تکرار نشده است…

برای این یادداشت، دیدگاهی بگذارید.