ینی تبریز- بعضی آدمها فقط مسئول نیستند؛پناهاند، امیدند، تکیهگاهاند…و دکتر مالک رحمتی از همان جنس آدمها بود؛مردی که صندلی مدیریت، او را از مردم جدا نکرد،بلکه بیشتر به دردهای مردم نزدیکترش کرد.
هنوز باورمان نمیشودآذربایجان شرقی، آن استاندار پرتلاش، مردمی و بیادعا را از دست داده است؛مردی که در روزهای سخت، در میان مردم بود،نه پشت درهای بسته و جلسات تشریفاتی.
شهید دکتر مالک رحمتی،نامش فقط در حکم استانداری نماند؛در دل مردم ماند…در خاطره روستاهای محروم،در نگاه کشاورزان،در امید جوانان،و در بغض کسانی که اخلاص و نجابت را در رفتار او دیده بودند.
او از آن مدیرانی نبود که فقط حرف بزند؛اهل میدان بود، اهل اقدام، اهل پیگیری…خستگی را نمیشناخت و آرامش خود را وقف آرامش مردم کرده بود.
شاید راز محبوبیتش همین بود؛ساده بود، صادق بود و برای مردم زندگی میکرد.
امروز آذربایجان شرقی داغدار مردی استکه میتوانست سالها منشأ خدمت باشد؛اما خداوند، مزد اخلاصش را با شهادت داد.و چه سعادتی بالاتر از اینکه انسان،در مسیر خدمت به مردم، جاودانه شود.
دکتر رحمتی عزیز…جای خالیات در این سرزمین احساس میشود؛در جلساتی که دیگر شور تو را ندارد،در میان مردمی که هنوز چشمانتظار مدیری از جنس خودشان هستند،و در دلهایی که باور نمیکنند آن لبخند آرام و چهره خسته اما امیدوار، دیگر میان ما نیست.یادت همیشه زنده خواهد ماند؛نه فقط به عنوان یک استاندار،بلکه به عنوان مردی شریف، خادم، مردمی و شهید راه خدمت.روحش شاد و راهش پررهرو…
Saturday, 23 May , 2026