🔺آیت‌الله خامنه‌ای انتخاب من است به عنوان چهره سال ۱۴۰۳

این تحلیل، نافی نقدهای جدی نیست که می‌شود به ساختار یا سیاست‌ها داشت. آیت‌الله خامنه‌ای انتخاب من است به عنوان چهره سال ۱۴۰۳.

یاد تصمیم‌های بزرگ امام خمینی افتادم در سال‌های پایانی دهه‌ی اول انقلاب. از جمله تغییراتی در جانشینی، بازنگری در نحوه‌ی تعامل با جهان و پذیرش آتش‌بس و …پارسال این‌ها هر دولتی را از پا درمی‌آورد: منطقه جنگی، انتخابات کم‌فروغ مجلس، سقوط مبهم و بهت‌آور بالگرد رئیس‌جمهور، «مجروح شدن جبهه مقاومت»: دگرگونی غزه، لبنان و سوریه، ترور چند نظامی ارشد ایران و شخصیت‌های مهم منطقه از جمله سیدحسن نصرالله و یحیی سنوار، حتی اسماعیل هنیه در تهران.

با مدیریت و تدبیر آیت‌الله خامنه‌ای، انتخاباتی به‌نسبت رقابتی، آن‌هم در ظرف ۵۰ روز و در همین میانه برگزار شد که دولت میانه‌رو دکتر پزشکیان از آن بیرون آمد.

من چهره‌ی پارسال را تنها شخص ایشان می‌دانم و حتی تصور می‌کنم با همین مدیریت، پروژه‌های نیمه‌تمام مهمی می‌تواند کامل شود.آیت‌الله خامنه‌ای در چهار دهه رهبری، در بزنگاه‌های تاریخی نشان داده‌اند که حاضرند تصمیم‌های راهبردی برای عبور کشور از تنگناها اتخاذ کنند؛ از پذیرش نرمش قهرمانانه تا تن دادن به دولت‌های ناهمسو با جریان غالب قدرت.

مسعود پزشکیان

البته رئیس‌جمهور نقش بی‌بدیلی در همراهی با سیاست اصلاحی داشته است؛ تا اینجا چه در حوزه اجتماعی و چه در سیاست خارجی. او معمولاً موضع نمی‌گیرد، تمایلی ندارد پیروزی‌ها به نام‌اش نوشته شود؛ اساساً هیچ‌کس به‌تنهایی موفق نمی‌شود. از این نظر، پزشکیان بهترین چهره‌ی مکمل سال ۱۴۰۳ بود.

با این روند، امید هست که کشور بتواند از مسیر ثبات، عقلانیت و اصلاح، پروژه‌های ناتمام تاریخی‌اش را به سرانجام برساند.

شاید دو نقطه‌ی درخشان ثبات رهبری در عین تلاطمی که کشور و منطقه را فراگرفته بود؛ سخنرانی پس از سقوط بالگرد در اردیبهشت ماه ۱۴۰۳ و ایجاد زمینه‌ی لازم برای مذاکرات شرافتمندانه با آمریکا در فروردین ماه ۱۴۰۴ بوده است.شرط به ثمر رسیدن پروژه‌های ناتمام تاریخی ادامه‌ی همین روند همگامی ارکان قدرت با دولت منتخب و همراهی دولت منتخب با ارکان قدرت است.

این معادله‌ی برد – برد تحت هدایت رهبری و با بازخوانی انتقادی تجربه‌های گذشته در دستور کار همه قرار گرفته اما تداوم آن از آغازش سخت‌تر خواهد بود.