مقبرهالوزرا (گورستان چرنداب) یکی از چهار گورستان مهم و تاریخی شهر تبریز است که در مرکز شهر و در تقاطع خیابان‌های طالقانی شمالی و پاستور جدید جای دارد.

این گورستان آرامگاه شماری از وزیران، سیاستمداران و نویسندگانی از بخش های گوناگون ایران قدیم از جمله؛ قطب‌الدین شیرازی، صاین تبریزی، عطار توسی، شمس‌الدین جوینی، عطاملک جوینی، سلمان ساوجی، عزالدین ساوجی، قطب‌الدین شیرازی، عبدالله صیرفی، جلال‌الدین عتیقی، سراج قمری آملی و ابراهیم کججانی است.

البته همه آرامگاه‌ها، خانقاه‌ها و زاویه‌های مقبرهالوزرا در اثر زمین‌ لرزه‌های پر تعداد و مهلک تبریز و ما بقیه هم در سال ۱۳۱۶ به منظور احداث کارخانه مشروب سازی، به کلی از میان رفته‌اند.

در همین محله و منطقه، مسجدی به نام خانم امام زاده چرنداب واقع شده که در آنجا سه قبر وجود دارد.
یکی از آنها منسوب به حلیمه خاتون خواهر علی بن موسی الرضا به همراه ۲ قبر دیگر است که احتمالا از بقایای همان قبرستان قدیمی باشد.

در سال ۱۳۱۶ خورشیدی ادارهٔ دارایی تبریز بخشی از مقبرهالوزرا را از شهرداری خریده در محل آن ساختمانی برای تولید مشروبات الکلی احداث کرد و در سال ۱۳۱۶ خورشیدی نیز یکی از مشروب‌فروشان ارمنی به نام «مارکار» را به این کارخانه منتقل کرد.
کارخانهٔ تولید مشروبات الکلی «زاووت» از اوایل تیرماه سال ۱۳۱۷ خورشیدی با همکاری «خاچیگ» (دیگر ارمنی مشروب‌فروش) آغاز به کار کرد.
البته بعدها بوی دود و فاضلاب کارخانه و نخاله‌های الکلی آن نارضایتی اهالی کوی چرنداب را در پی داشت.

کارخانهٔ زاووت در سال ۱۳۲۸ خورشیدی با همکاری آقای واعظ چرندابی (که امروزه یکی از خیابان‌های اصلی چرنداب به نام او خوانده می‌شود) و انجمن خیریهٔ چرنداب بسته شد و در سال ۱۳۳۲ خورشیدی نیز این مکان به ادارهٔ فرهنگ تبریز واگذار شد و در محل آن مدارس امیرخیزی، امیرنظام، جاوید، شکیب، شهید چمران، شهید محمودی، عدالت و مولانا، ادارات آموزش و پرورش ناحیهٔ سه تبریز و آموزش ضمن خدمت و خانه‌های پیشاهنگی و معلم تأسیس شدند و کارخانهٔ مشروب‌سازی ارامنه به بیرون از شهر منتقل شد.

علاوه بر آن در تبریز سه قبرستان مشهور دیگر به نام های مقبره الشعرا در سرخاب و مقبره العرفا در گجیل و مقبره الکبرا در بیلانکوه وجود داشته که از میان آنها، مقبره الشعرا مدفن صدها تن از شعرا و نویسندگان ایرانی هنوز پابرجاست.